رویا

رویا داشتن یکی از انگیزه هایی است که من را در کنار دیگر انگیزه های موجود در زندگی ام به پیش می راند و باعث می شود تا هیجان بیشتری برای ادامه زندگی پیدا کنم.

گاهی با جرقه ای که در ذهنم زده می شود، هیجانی که زیر پوستم احساس می کنم، غیر قابل کنترل است و آرزو می کنم ای کاش در همین لحظه می توانستم این آرزو را به واقعیت تبدیل کنم.

اما گاهی برای رسیدن به آرزویی که بخشی از زندگی روزانه می شود باید تامل کرد و به بررسی همه جانبه این رویا، آرزو یا هدف پرداخت. باید گام ها را به آهستگی اما پیوسته برداشت و اگر مانعی هم بر سر راه بود برای حل آن چاره ای منطقی پیدا کرد.

من به شخصه همیشه بر این باور بودم که برای تحقق هر رویایی باید با تمام وجود آن را خواست و طلب کرد و تا کنون هم هر خواسته ای که به نوعی برایم آرزویی به حساب می آمده از همین راه و البته با تمرکز بر روی عناصر جانبی، آن را بدست آورده ام. اگر هم آروزیی برآورده نشده همیشه اعتقاد داشته ام که یا بهتر آن برایم در پیش است و یا زمان آن فرا نرسیده است.

مهم این است از آرزو داشتن و رویا دیدن دست نکشیم. گاهی اینقدر آروزیی را با تمام وجود می خواهیم که آن را در واقعی ترین شکل ممکن در خواب می بینیم و شاید راهی هم برای رسیدن به آن پیدا کنیم.

انسان بی آروز انسانی مرده است. نباید زندگی را به سویی پیش برانیم که حتی آروز داشتن هم برایمان غیر ممکن شود. زندگی در جریان است گاهی باید به دنیای درونی خود پناه ببریم تا خودمان را پیدا کنیم و برای روبرو شدن با دنیای واقعی آماده تر شویم