نخستین فیلم ساخته شده دست بشر، "ورود قطار به ایستگاه" نام دارد که یک فیلم کوتاه به شمار می رفت، و با این فیلم سینما به مردم معرفی شد. چه کسی در سال 1895 فکرش را می کرد پس از ساخت نگاتیو و اولین دوربین فیلمبرداری، سالنی ساخته شود که مردم در کنار هم بنشینند و تصاویر متحرک و بی کلام سیاه و سفید را ببینند، لذت ببرند و این تمام دنیای آن روزگار باشد و سال های سال پس از آن مردم با هیجانی وصف ناپذیر، از کلامی که در پس این تصاویر متحرک می شنوند به وجد بیایند و گمان کنند سرانجام به تمامی آنچه در سینما می خواستند؛ رسیدند، غافل از این که هنوز هم راه هایی در پیش است که در تصور مردم آن روزگار نمی گنجید. ژرژ لومیه با ساختن فیلم "زندگی آتش نشان آمریکایی" سینما را به عنوان پدیده ای که امروزه آن را می شناسیم معرفی کرد.
سینمای آن دوران با کلام شده بود اما هنوز چیزی کم داشت، رنگ، چیزی که با پاشیده شدن بر روی فیلم ها، موج تازه ای از هیجان در میان طرفداران سینما به پا کرد و دیگر انتظاری نمانده بود تا برآورده شود. به راستی تمام رویاهای سینما به واقعیت تبدیل شده بود؟
اگر نگاهی به تکنولوژی های جدید سینمای امروزه بیاندازیم، پاسخ این سوال کاملا روشن است. رویاها تا کنون تمامی نداشته اند و با سرعتی که در پیشرفت تکنولوژی در دنیا شاهد هستیم هرگز هم به پایان نخواهند رسید.
امروز سینما از صفحه بزرگ فراتر رفته و به صفحه نمایش هایی مانند سه بعدی و آی مکس و حتی آی مکس- سه بعدی تبدیل شده اند، حتی تا 2 سال پیش هم تصور صفحه آی مکس سینما برای ما غیر قابل تصور بود، اما امروز باید در انتظار سینمایی جدید باشیم، فیلم هایی که با دوربین های فیلمبرداری حرفه ای تصویربرداری شده اند و سینمایی که صفحه نمایش های بسیار حرفه ای تری را در خود جای داده باشد.
کشور چین از جمله کشورهایی است که از سینمای جدید استقبال کرده است و با این کار مردم خود را به هیجان سینمایی جهانی متصل کرد. داشتن سینمایی با تمام تکنولوژی های به روز دنیا لیاقت تمام مردم در سراسر جهان است و هیچ کشوری نباید از این دایره جادویی بیرون باشد.
