آرگو حرفی نداشت...

فیلم دیدین یکی از دغدغه های زندگی این روزهای ما شده، شبی نیست که خانه باشیم و با دیدن فیلم و سریال هایی که این روزهای بازارشان حسابی داغ است سرگرم نشویم.

اما نکته این است، فیلمی که بدون هیچ پیامی باشد تنها برای روزهای بی حوصلگی خوب است و در واقع به نوعی وقت هدر دادن است، و فیلمی هم که بر اساس مستند ساخته می شود، بدون بررسی دقیق آن و خواندن نقدهایی درباره آن نباید به راحتی از کنارش گذشت.

اما یکی از فیلم هایی که فکر من را بسیار به خودش مشغول کرد، فیلم هالیوودی "آرگو" به کارگردانی بن افلک بود که با توجه به تاکید بسیاری این فیلم را دیدم، چرا که مربوط به بخشی از تاریح کشور من بود.

در بسیاری از بخش های فیلم باور کردن برخی از صحنه ها دور از ذهن به نظر می آمد، طبیعی است که هر کشوری سعی دارد تا قهرمانان خودش را برجسته کند، اما قهرمان پروری یک چیز است و دست در تاریخ کشوری بردن چیز دیگری است.

اگرچه من در زمان وقوع این اتفاقات حضور نداشتم، اما پس از دیدن فیلم، ویدیوهایی دراین زمینه دیدم و نقدهایی هم به زبان انگلیسی و هم به زبان فارسی خواندم تا متوجه اصل داستان شدم.

فیلم درباره گروگان گیری کارمندان سفارت امریکا در ایران است، که در پی آن 6 نفر از آن ها به سفارت کانادا می گریزند و با پاسپورت کانادایی می توانند از ایران بگریزند. اما این فیلم چه داستانی که ندارد فقط جای ایتان هانت در ماموریت غیر ممکن خالی...

کسی که در ابتدای فیلم ادعا می کند فیلم بر اساس داستان واقعی است اجازه ندارد بجز بال و پر دادن به حاشیه ها، اصل داستان را زیر سوال ببرد، اما کاری که کارگردان این فیلم انجام داد درست برعکس بود.

این برای چندمین بار است که هالیوود با ساختن چنین فیلم هایی به تحقیر تاریخ ما می پردازد، اما دردا که قهرمانی نیست تا در مقابل این تحقیرها قد برافرازد.