CRI Online

«دیپلماسی دروغ» واشنگتن علیه روسیه و چین؛ سقوط جایگاه بین المللی آمریکا

GMT+08:00 || 2020-10-17 18:36:33        cri

وب سایت خبری «چاینا میلیتری آنلاین» در گزارشی نوشت واشنگتن با حقه های فریبکارانه خود علیه روسیه و چین به یک کلاهبردار فجیع تبدیل شده است.

بر اساس این گزارش، «مارشال بیلینگزلیا» نماینده ویژه رئیس جمهور آمریکا در امور کنترل سلاح اخیرا با صدور بیانیه ای گفته است که اگر روسیه موافقت کند که زرادخانه های تسلیحات هسته ای خود را محدود و متوقف کند، آمریکا به تمدید پیمان کاهش تسلیحات استراتژیک جدید (استارت جدید) تمایل خواهد داشت؛ این نماینده آمریکایی همچنین گفت که آمریکا و روسیه اساسا در این زمینه به توافق رسیده اند.

این در حالیست که «سرگئی ریابکوف» معاون وزیر خارجه روسیه تاکید کرده است اظهارات نماینده ویژه رئیس جمهور آمریکا در امور کنترل سلاح کاملا «مزخرف و بی ربط» است؛ «سرگئی لاوروف» وزیر خارجه روسیه نیز اعلام کرده است که اظهارت مطرح شده از سوی آمریکا مبنی بر توافق واشنگتن با مسکو درباره تسلیحات استراتژیک و تمایل روسیه به پیوستن چین به مذاکرات کنترل سلاح، بسیار تحقیر آمیز و مطرود است.

بر اساس این گزارش، این اولین باری نیست که آمریکا در ارتباط با مذاکرات کنترل تسلیحات بین واشنگتن و مسکو، به «ترفندهای کوچک» روی آورده است؛ آمریکا در جریان مذاکرات 22 ژوئن با مسکو در زمینه تمدید اعتبار پیمان «استارت جدید» در وین، با هدف ایجاد این توهم که چین نیز در این مذاکرات شرکت داشته است، پرچم چین را بدون رضایت این کشور در محل نشست مذاکرات قرار داد و حتی نماینده ویژه رئیس جمهور آمریکا در امور کنترل سلاح تصاویری از این پرچم را در حساب کاربری خود در شبکه های اجتماعی منتشر کرد.

چاینا میلیتری آنلاین نوشت که دیدگاه چین کاملا واضح است؛ چین هیچ قصدی برای شرکت در مذاکرات سه جانبه کنترل تسلیحات ندارد و آمریکا این موضوع را به خوبی می داند اما همچنان و به شیوه ای غیر منتظرانه یک سناریوی جعلی از مذاکرات ساخت و در حقیقت رکورد جدیدی در دیپلماسی دروغ آمریکا ثبت کرد.

حقیقت این است که دولت آمریکا در طول 3 سال گذشته و شاید بیشتر، در حالیکه از یکجانبه گرایی حمایت کرده، مدت هاست که به دلیل مجموعه تقلب های سیاسی برخی از سیاستمداران خود از جمله «مایک پمپئو» وزیر خارجه این کشور، به یک استاد کلاهبر و متقلب در جامعه بین الملل تبدیل شده است؛‌ باید گفت که این نوع نگراش دولت آمریکا صرفا در زمینه کنترل تسلیحات بین المللی مطرح نیست بلکه شامل مسائل دیگر نیز می شود.

وزارت امور خارجه آمریکا در تاریخ 13 اکتبر، با صدور بیانیه ای از اندیشکده ها و سایر سازمان های آمریکایی که وزارت خارجه با آنها همکاری دارد، خواست تا فهرست وجوهی که از دولت های خارجی می گیرند را منتشر کنند؛ پمپئو در این راستا به طور ویژه از کشورهای چین و روسیه و سایر دولت های خارجی نام برد و به این کشورها برچسب زد که درصدد تلاش برای نفوذ در سیاست خارجی آمریکا از طریق تامین بودجه اتاق فکرهای آمریکایی هستند.

با این حال، خبرگزاری فرانسه در گزارش تاریخ 14 اکتبر خود، دروغ پمپئو را برملا کرد و گزارش داد که بیشتر بودجه اندیشکده های آمریکایی از طریق شرکای دوست واشنگتن تامین می شود؛ رسانه های آلمانی متوجه شده اند که نروژ در فواصل سال های 2014 تا 2018 میلادی، بودجه ای معادل 27.7 میلیون دلار به 50 اندیشکده برتر واشنگتن داده است و بزرگ ترین تامین کننده مالی اندیشکده های آمریکا به حساب می آید.

دولت آمریکا در طول چند سال گذشته بارها و بارها «نمایش های جعلی و کذب» و «فرافکنی» در عرصه بین الملل به راه انداخته است تا هدف واقعی خود را که ممانعت از اجرای تعهدات بین المللی دولت واشنگتن و نقش آمریکا در تضعیف همکاری های چند جانبه بین المللی است را مخفی کند.

چاینا میلیتری آنلاین در ادامه این گزارش آورده است که دولت آمریکا در حالی سازمان بهداشت جهانی و چین را به مخفی کاری متهم و تهدید به خروج از سازمان بهداشت جهانی می کند که این خود کاخ سفید است که به کم اهمیت جلوه دادن تهدید پاندمی کرونا ادامه و نهایتا کنترل بر این ویروس را از دست داده است.

بر اساس این گزارش، این آمریکا بود که برای بار اول از توافق هسته ای با ایران خارج شد اما با این حال، از اقدامات متقابل ایران بعد از خروج خودش از توافق به عنوان اقدامات نقض کننده توافق هسته ای انتقاد می کند؛ آمریکا با ادعای اینکه تغییرات آب و هوایی یک موضوع غلط است، توافق پاریس را آسیب زننده به منافع اقتصادی آمریکا توصیف کرد و از این بهانه برای خروج یکجانبه از توافق پاریس استفاده کرد.

این رویکرد آمریکا چیزی جز یک بازی سیاسی از سوی سیاستمداران آمریکایی با هدف تحقق منافع آنها نیست؛ آمریکا شورای حقوق بشر سازمان ملل را به داشتن «تعصبات سیاسی» متهم کرد و بار دیگر در سال 2018 میلادی از این نهاد خارج شد؛ با این وجود، عملکرد ضعیف دولت آمریکا در زمینه مقابله با پاندمی کرونا و قتل «جورج فلوید» در سال جاری میلادی،‌ این فرصت را به جهانیان داده است تا شاهد باشند که چه کسی حقوق بشر را پایمال می کند.

در انتهای این گزارش آمده است که آمریکا قربانی عملکرد ضعیف خودش می شود؛ بدیهی است که آمریکا با هدف رها کردن خودش، درصدد مقصر نشان دادن مکرر دیگر کشورها است و می خواهد تقصیرهایش را به گردن دیگری بیندازد؛ ناکامی تحقیرآمیز آمریکا در رای گیری شورای امنیت سازمان ملل از یک طرف،‌ ثبت 8 میلیون مورد ابتلای قطعی به ویروس کرونا از طرف دیگر و انزوا در عرصه بین الملل، همگی منجر به سقوط جایگاه بین المللی آمریکا شده اند.

سوالی که مطرح می شود این است که آمریکا با این حجم از دروغگویی و کلاهبرداری های آشکار شده اش، تا چه اندازه می تواند روی اعتبار نداشته اش سرمایه گذاری کند؟

اخبار مرتبط
پیام شما
رسانه ها
برگزیده ها
خبرهای تصویری
بشنوید
ببینید