یکی از مشخصه های جذب مخاطب برای ساخت سریال های تلویزیونی، روند به پیش بردن داستان و بازی بازیگران سریال است؛ این روزها کمتر کسی پیدا می شود که سریال های LOST یا سریال PRISON BREAK و یا ALIAS سریال های خیلی معروف آمریکایی را ندیده باشد؛ از مهم ترین امتیازهایی که این سریال ها دارند جلو بردن داستان به شکلی است که مخاطب نه تنها از دنبال کردن داستان خسته نمی شود بلکه هیجانی که در هر قسمت برای مخاطب ایجاد می شود او را تا تماشای قسمت بعدی سریال مشتاق نگه می دارد؛ در هر قسمت و در هر دقیقه از این سریال ها اتفاق مهمی در حال رخ دادن است، این اتفاق گاهی آن قدر مهم است که اگر مخاطب یک دقیقه از سریال را از دست بدهد قطعا چیزی را در پایان داستان از دست داده است؛ سریال هایی که هیجان لحظه ای در خود دارند.
طرفداران این گونه سریال های آمریکایی در ایران هم کم نیستند؛ قطعا این سریال ها آن قدر طرفدار داشته اند که داخل ایران صدا گذاری شده و به فروش رفته اند؛ البته این روزها تعداد این سریال ها آن قدر زیاد شده است که مخاطبان خاص آن ها پس از پایان یک سریال و در انتظار فصل بعدی همان سریال می توانند به راحتی دنبال سریال های دیگر باشند؛ با این وجود من بعد از تماشای سریال ALIAS یا همان نام مستعار سریال آمریکایی دیگری ندیده بودم؛ اما چندی پیش یکی از دوستان پیشنهاد شروع سریال جدیدی با نام BOARDWALK EMPIRE را به من داد؛ داستان سریال به سال های 1920 در آمریکا برمی گردد و زندگی مردم در آن زمان؛ با وجود این که سریال تقریبا زندگی عادی مردم را در آن سال های دور نشان می دهد اما به اندازه کافی جذابیت دارد.
شروع ساخت سریال BOARDWALK EMPIRE که در سال 2010 در آمریکا کلید خورد و همچنان هم ادامه دارد؛ تبدیل به یکی از پرطرفدارترین سریال های آمریکایی شد؛ مارتین اسکورسیزی یکی از مشهورترین و پرآوازه ترین شخصیت هایی است که در این سریال همکاری کرده است؛ حضور اسکورسیزی در روند ساخت سریال بوردواک امپایر برای خیلی ها غافلگیر کننده بوده است؛ سریالی که به گفته او "حماسه ای تماشایی از تاریخ آمریکا یا فرهنگ آن است؛ فرهنگ آمریکایی".
داستان این سریال در دوران ممنوعیت مشروبات الکلی در آتلانتیک می گذرد؛ در این سریال دورانی به تصویر کشیده می شود که مقاصد خبر ممنوعیت مشروبات الکلی سبب شد تا جنایتکاران سازماندهی تر شده قدرتمندتر شوند؛ این سریال جایزه بهترین کارگردانی سریال های درام را در سال 2012 در شصت و چهارمین دوره جوایز امی "اسکار تلویزیونی" برنده شد؛ سریالی که این روزهای تعطیل من را در هوای سرد و البته آلوده چین در فضایی جدید و با جذابیت های خاص خودش پر کرده است.
