مهمان سبز کوچک داخل تنگ

مهمان سبز کوچک خانه ما این روزها هیجان های گاه و بی گاهی را برای من به ارمغان آورده، هیجانی که پیش از حضور او هرگز با یک غریبه کوچک داخل تنگ قابل لمس نبود.

این روزها هر بار که از کنار تنگ کوچک شیشه ای او می گذرم، با هیجان به تماشای او می ایستم که در خواب زمستانی به سر می برد و هر بار با شکلی متفاوت گوشه ای از ریزه کاری های آفرینش را برایم آشکار می کند؛ هر بار او را که از نظر من به دلیل هوای سرد چین پیش از موعد به خواب زمستانی اش رفته می بینم، بهانه ای برای لبخند زدن و خندیدن می یابم.

او را که خیلی اتفاقی از دست فروشی در کنار خیابان خریده بودم نمادی از خوش شانسی خود می بینم، جالب آن که بر اساس شنیده هایم علاقه و احترام خاصی در میان مردم چین نسبت به لاک پشت وجود دارد و بر اساس آن چه که من شنیده ام چینی ها لاک پشت را به دلیل عمر طولانی اش خوش یمن می دانند.

لاک پشت کوچک من اگرچه در همان ابتدای ورود به تنگ علاقه ای به فضای کوچک داخل تنگ نداشت و ترجیح می داد فضای بیرون از تنگ شیشه ای را تجربه کند اما در نهایت با حس درک فرا رسیدن زمان خواب زمستانی اش، تنگ کوچک را برای آغاز خواب زمستانی پذیرفت و نزدیک به یک ماه است که خواب زمستانی خود را آغاز کرده است.

تا پیش از آغاز خواب زمستانی هر کدام از حرکات او در واکنش به هر صدا یا حرکتی و توجه او درست در مسیر صدایی که شنیده می شد ساعت های روزانه ام را پر می کرد و سرگرمی تازه ای برایم ساخته بود؛ اگرچه تصور نمی کردم که به این زودی ها خواب زمستانی اش آغاز شود اما با شروع خواب زمستانی سرگرمی دیگری برایم به همراه آورد.

مهمان سبز کوچک خانه ما اگر چه بی صداست و با وجود خواب زمستانی اش حرکت های محدودی از خود نشان می دهد اما هر کدام از حالت های خوابیدن او آن قدر برایم تازگی دارد که همچنان به اشتیاق دیدن فرمی جدید از خواب زمستانی اش دوربین به دست در کنار تنگ شیشه ای بنشینم؛ جالب آن که هر بار فرمی جدید در خواب زمستانی اش می یابم، هیجان فرو رفتن او به خواب زمستانی کسالت این فصل بسیار سرد در چین را حداقل برای من به کمترین میزان رسانده، لاک پشت سبز کوچک گوش قرمز من این روزها حس و حال خانه ما را تغییر داده است.