او که هم اکنون در ايران است، سفر خود را اول آوريل سال جاری از زادگاهش کشور هلند شروع کرد. دو هفته و نيم در آلمان رکاب زد و بعد به اتريش رسيد. جانی معتقد است که تا اينجای کار مشکلی نداشته چرا که زبان‌ها مشابه زبان مادری اش بوده.

ورود به کشور لهستان برای جانی ولف يادآور مشکلات سفرش بود که از پيش خود را برای آنها آنها آماده کرده بود، در آنجا کسی انگليسی نمی دانست و جانی ناچار شد برای تهيه مواد غذايی دفترچه ای تهيه کند و نقاشی موادی را که می خواهد در آن بکشد.

او از لهستان به رومانی و از آنجا در بلغارستان رکاب زد و بعد به ترکيه رسيد و دو ماه با دوچرخه به تماشای شهرهای مختلف ترکيه پرداخت. تا اينجای سفر ۲۰۰۰ کيلومتر رکاب زده بود.

سفر به ايران را از ماکو حدود دو هفته قبل آغاز کرد. بستان آباد، تبريز، اردبيل، آستارا و رشت مقاصد بعدی او بودند. جانی بر اين باور است که ايران بعد از کردستان ترکيه زيباترين کشوری است که تا اينجای مسير با آن رو به رو شده است.

او ۳۵۰ کيلومتر فاصله رشت تا تهران را در دو روز پیمود و قصد دارد که ده روز در تهران بماند. او می گويد: مثل خيلی از توريست های ديگر از سفر به ايران می ترسيدم چرا که در هلند هر وقت اسم ايران در اخبار شنيده می شود، يا همراه تروريست است يا بمب هسته ای. اما واقعيت چيز ديگری است مردم ايران خيلی با محبت هستند و گاهی زياده از حد!

او بعد از تهران به قم، اصفهان، کرمان، بم و زاهدان حرکت می کند و از بعد از عبور از مرز به سمت پاکستان رکاب می زند. هند، نپال، چين، لائوس، تايلند، اندونزی و در نهايت استراليا مقاصد بعدی جانی است. او نصف استراليا را رکاب می زند و بعد به سمت هلند پرواز می کند.

جانی ولف در مورد چگونگی انتخاب مسير دوچرخه سواری اش می گويد: سال گذشته کتابی در مورد دوچرخه سوار آلمانی خواندم که تا حالا ۵۰۰ هزار کيلومتر در سراسر جهان رکاب زده است. او در قسمتی از سفرش از استانبول به هند رکاب زده بود و من مسير حرکت او را روی نقشه علامت گذاری کردم و بقيه مسير را خودم انتخاب کردم.

جانی حداقل در يک روز ۷۰ کيلومتر رکاب می زند و پيش آمده که بيشتر از ۱۲۰کيلومتر هم در روز براند. وزن دوچرخه اش ۱۶ کيلو و وسايل همراهش ۲۵ کيلو است که اگر وزن خودش را هم به آنها اضافه کنيم، او در هر رکاب زدن ۱۰۶ کيلوگرم را به جلو می برد.

او ويزای کشورهای مختلف را از کشور قبلی تهيه می کند و شب‌ها در چادر خودش می ماند. گاهی اوقات هم در طول مسير با افرادی آشنا می شود که او را به خانه شان ميهمان می کنند. در هر صورت او قصد اقامت در هتل را ندارد چرا که هزينه سفرش را خودش متحمل شده است.

جانی ولف نحوه جمع آوری پول برای تهيه دارو، آب و غذا برای مردم گرسنه آفريقايی را اينچنين بيان می کند: اعضای موسسه خيريه‌ای که من برای آنها کار می کنم، برای هر کيلومتر رکاب زدن من، ۱ سنت می پردازند. يعنی اگر در کل اين سفر من از هلند تا استراليا ۲۵۰۰۰ کيلومتر برانم، ۲۵۰ يورو می دهند. بقيه مردم هلند هم کمک خواهند کرد اما رقم آن بسته به میل آنهاست.